جواب کوتاه: لینک‌سازی داخلی یعنی صفحه‌های سایت خودتان را با لینک‌های معنادار به هم وصل کنید تا گوگل صفحه‌ها را راحت‌تر پیدا کند، بفهمد کدام صفحه درباره‌ی چه موضوعی و چقدر مهم است، و کاربر هم مسیر بعدی‌اش را پیدا کند. روش درستش این است: یک صفحه‌ی ستون برای هر موضوع بسازید، مقاله‌های زیرمجموعه را به آن و به هم لینک دهید، از صفحه‌های پربازدید و دارای بک‌لینک به صفحه‌های مهم لینک بدهید، انکر تکست توصیفی بنویسید و هیچ صفحه‌ی مهمی را یتیم یا بیشتر از سه کلیک دور از صفحه‌ی اصلی نگذارید.
لینک داخلی ارزان‌ترین و سریع‌ترین ابزار سئو است که کاملا در اختیار خودتان است؛ نه به کسی پول می‌دهید و نه منتظر لینک گرفتن از سایت دیگری می‌مانید. تعریف کوتاهش را در لینک داخلی چیست؟ نوشته‌ام؛ این‌جا روش کامل و قدم‌به‌قدم اجرایش را می‌بینید. این آموزش بخشی از مرحله‌ی «محتوا و سئو داخلی» در رودمپ سئو است.
لینک داخلی چه کاری برای سئو انجام می‌دهد؟
- کشف صفحه‌ها: گوگل صفحه‌های جدید را بیشتر از طریق لینک‌ها پیدا می‌کند. صفحه‌ای که هیچ لینک داخلی ندارد (صفحه یتیم) ممکن است دیر یا هرگز خزش و ایندکس نشود.
- انتقال اعتبار: هر صفحه بخشی از اعتبارش را از طریق لینک‌ها به صفحه‌های دیگر منتقل می‌کند؛ همان مفهومی که به آن پیج‌رنک می‌گویند. صفحه‌هایی که لینک داخلی بیشتری می‌گیرند، از نظر گوگل مهم‌ترند.
- فهم موضوع: انکر تکست و متن اطراف لینک به گوگل می‌گوید صفحه‌ی مقصد درباره‌ی چیست.
- تجربه‌ی کاربر: کاربر جواب سوال بعدی‌اش را پیدا می‌کند، صفحه‌های بیشتری می‌بیند و احتمال تبدیل بالا می‌رود.
قدم ۱: ساختار سایت را با خوشه‌های موضوعی بچینید
قبل از این‌که لینک بدهید، باید بدانید چه چیزی را به چه چیزی لینک می‌دهید. بهترین ساختار برای این کار خوشه موضوعی (Topic Cluster) است:
- برای هر موضوع اصلی یک صفحه‌ی ستون (Pillar Page) بسازید که کل موضوع را کلی پوشش می‌دهد. مثلا در همین سایت، سئو چیست؟ صفحه‌ی ستون موضوع سئوست.
- برای هر زیرموضوع یک مقاله‌ی کامل بنویسید؛ مثل سئو داخلی، سئو تکنیکال و سئو خارجی.
- صفحه‌ی ستون به همه‌ی مقاله‌های خوشه لینک می‌دهد و هر مقاله به صفحه‌ی ستون و به مقاله‌های مرتبط هم‌خوشه.
این ساختار به گوگل نشان می‌دهد سایت شما درباره‌ی آن موضوع عمق دارد و اعتبار را بین صفحه‌های هم‌موضوع پخش می‌کند.
قدم ۲: صفحه‌های مهم را مشخص کنید
همه‌ی صفحه‌ها به یک اندازه مهم نیستند. فهرستی از صفحه‌هایی که برایتان پول یا نتیجه می‌آورند تهیه کنید: صفحه‌های خدمات، دسته‌بندی‌های اصلی فروشگاه، صفحه‌های ستون و مقاله‌هایی که روی کلمات کلیدی مهم کار می‌کنند. این صفحه‌ها باید بیشترین لینک داخلی را بگیرند.
قدم ۳: صفحه‌های دارای اعتبار را پیدا کنید
در سرچ کنسول به بخش Links بروید. جدول «Top linked pages» در بخش لینک‌های خارجی نشان می‌دهد کدام صفحه‌ها بیشترین بک‌لینک را دارند. این صفحه‌ها اعتبار زیادی دارند؛ از آن‌ها به صفحه‌های مهم قدم ۲ لینک بدهید تا اعتبار جریان پیدا کند. صفحه‌های پربازدید در گوگل آنالیتیکس هم کاندیدهای خوبی برای لینک دادن هستند، چون کاربر واقعی از آن‌ها عبور می‌کند.
قدم ۴: فرصت‌های لینک را پیدا کنید
ساده‌ترین روش: در گوگل جستجو کنید site:yoursite.com "عبارت کلیدی". نتایج، صفحه‌هایی از سایت شما هستند که آن عبارت را دارند ولی شاید هنوز به صفحه‌ی اصلی آن موضوع لینک نداده باشند. همین‌جا بهترین جاها برای یک لینک طبیعی داخل متن است.
روش‌های دیگر:
- خزش سایت با ابزارهایی مثل Screaming Frog و مرتب کردن صفحه‌ها بر اساس تعداد لینک ورودی (Inlinks).
- پیشنهادهای لینک داخلی در افزونه‌هایی مثل یوست پریمیوم یا Link Whisper.
- هر بار مقاله‌ی جدید منتشر می‌کنید، از ۳ تا ۵ مقاله‌ی قدیمی مرتبط به آن لینک بدهید. این مهم‌ترین عادتی است که بیشتر سایت‌ها فراموش می‌کنند؛ مقاله‌ی جدید بدون لینک از صفحه‌های قدیمی، عملا یتیم شروع می‌کند.
قدم ۵: لینک را درست بگذارید
انکر تکست توصیفی
متن لینک باید بگوید صفحه‌ی مقصد درباره‌ی چیست. «این‌جا کلیک کنید» و «بیشتر بخوانید» هیچ اطلاعاتی به گوگل نمی‌دهند. در لینک داخلی، استفاده از عبارت کلیدی صفحه‌ی مقصد در انکر مشکلی ندارد؛ فقط همه‌ی لینک‌ها را با یک عبارت تکراری نسازید و از هم‌معنی‌ها و شکل‌های طبیعی جمله استفاده کنید.
| ضعیف | خوب |
|---|---|
| برای اطلاعات بیشتر این‌جا کلیک کنید | راهنمای کامل تحقیق کلمات کلیدی را ببینید |
| لینک | اشتباهات رایج در تنظیم robots.txt |
| مقاله‌ی قبلی ما | چک‌لیست سئو داخلی در ۱۰ قدم |
جای لینک
لینک‌های داخل متن اصلی (Contextual) بیشترین ارزش را دارند، چون در بافت محتوا قرار گرفته‌اند. لینک‌های منو، فوتر و سایدبار هم لازم‌اند ولی در همه‌ی صفحه‌ها تکرار می‌شوند و وزن کمتری دارند. لینک‌های بالاتر در متن هم معمولا بیشتر دیده و کلیک می‌شوند.
تعداد لینک
عدد جادویی وجود ندارد. قاعده‌ی ساده: هر جا لینک برای خواننده مفید است، لینک بگذارید و هر جا فقط برای سئو است، نگذارید. ده‌ها لینک در یک پاراگراف هم خواندن را سخت می‌کند و هم ارزش هر لینک را کم.
لینک به آدرس نهایی
همیشه به نسخه‌ی نهایی و کنونیکال صفحه لینک بدهید؛ نه به آدرسی که ریدایرکت ۳۰۱ دارد یا نسخه‌ی http یا www اشتباه. هر ریدایرکت اضافه، خزش را کند می‌کند.
Nofollow داخلی ممنوع
به لینک‌های داخلی ویژگی nofollow ندهید. این کار جلوی جریان اعتبار به صفحه‌های خودتان را می‌گیرد. اگر صفحه‌ای نباید ایندکس شود، از noindex استفاده کنید.
قدم ۶: عمق کلیک را کم کنید
عمق خزش (Crawl Depth) یعنی چند کلیک از صفحه‌ی اصلی تا هر صفحه فاصله است. صفحه‌های مهم باید حداکثر ۳ کلیک از صفحه‌ی اصلی دور باشند. ابزارهای کمکی:
- بردکرامب برای وصل کردن هر صفحه به دسته و صفحه‌ی بالاتر.
- بخش «مطالب مرتبط» در انتهای مقاله‌ها.
- صفحه‌بندی درست در آرشیوها.
- صفحه‌های هاب مثل واژه‌نامه، رودمپ یا فهرست ابزارها که به ده‌ها صفحه‌ی مرتبط لینک می‌دهند.
یک نمونه‌ی واقعی: لینک‌سازی خودکار واژه‌نامه
در همین سایت، واژه‌نامه سئو بیش از ۹۰ اصطلاح دارد. یک کد کوچک، اولین بار که اسم یک اصطلاح در مقاله‌ها می‌آید، آن را به صفحه‌ی تعریفش لینک می‌کند؛ با چند قانون: هر اصطلاح فقط یک بار، حداکثر ۵ لینک در هر مقاله، هیچ لینکی داخل تیترها و کدها، و اگر مقاله قبلا به آن صفحه لینک داده باشد، دوباره لینک نمی‌دهد. نتیجه این است که صدها لینک داخلی مرتبط بدون کار دستی ساخته شده و هیچ صفحه‌ی اصطلاحی یتیم نمانده است. اگر سایت شما هم واژه‌نامه یا صفحه‌های تعریفی دارد، همین ایده برایتان کار می‌کند؛ فقط حواستان باشد تعداد لینک خودکار را محدود نگه دارید.
اشتباهات رایج در لینک‌سازی داخلی
- مقاله‌ی جدید منتشر کردن بدون لینک از مقاله‌های قدیمی.
- لینک دادن همه‌ی صفحه‌ها فقط به صفحه‌ی اصلی.
- انکر تکست‌های بی‌معنا مثل «این‌جا» و «کلیک کنید».
- لینک دادن دو صفحه‌ی مختلف با یک انکر یکسان؛ گوگل گیج می‌شود کدام برای آن عبارت مهم‌تر است و کار به هم‌نوع‌خواری کلمات کلیدی می‌کشد.
- لینک‌های شکسته بعد از تغییر نامک یا حذف مطلب.
- لینک به آدرس‌های ریدایرکت‌شده.
- nofollow کردن لینک‌های داخلی.
- قرار دادن صدها لینک در فوتر یا سایدبار.
چک‌لیست لینک‌سازی داخلی
- هر موضوع اصلی یک صفحه‌ی ستون دارد و مقاله‌های خوشه به آن لینک می‌دهند.
- صفحه‌های مهم بیشترین لینک داخلی را می‌گیرند.
- هیچ صفحه‌ی مهمی یتیم نیست و حداکثر ۳ کلیک تا صفحه‌ی اصلی فاصله دارد.
- انکر تکست‌ها توصیفی و متنوع هستند.
- هر مقاله‌ی جدید حداقل ۳ لینک از مقاله‌های قدیمی می‌گیرد.
- لینک‌ها به آدرس نهایی و کنونیکال اشاره می‌کنند و شکسته نیستند.
- هر چند ماه یک بار سایت را خزش و لینک‌های شکسته و صفحه‌های یتیم را بررسی می‌کنید.
سوالات متداول لینک‌سازی داخلی
در هر مقاله چند لینک داخلی بگذارم؟
عدد ثابتی وجود ندارد. برای یک مقاله‌ی ۱۵۰۰ کلمه‌ای، ۵ تا ۱۰ لینک داخلی مرتبط معمولا طبیعی است. معیار اصلی این است که هر لینک برای خواننده مفید باشد.
لینک داخلی بهتر است در تب جدید باز شود؟
برای لینک‌های داخلی معمولا نه؛ کاربر انتظار دارد در همان تب جلو برود. باز شدن در تب جدید اثری روی سئو ندارد و فقط تجربه‌ی کاربر را تغییر می‌دهد.
لینک داخلی با عبارت کلیدی دقیق اسپم حساب می‌شود؟
در لینک داخلی، انکر دقیق خطری ندارد و حتی به فهم موضوع کمک می‌کند. فقط اگر صدها لینک با یک عبارت یکسان بسازید، طبیعی به نظر نمی‌رسد. حساسیت روی انکر دقیق بیشتر درباره‌ی بک‌لینک‌ها است.
لینک‌های منو و فوتر هم لینک داخلی حساب می‌شوند؟
بله، ولی چون در همه‌ی صفحه‌ها تکرار می‌شوند، گوگل وزن کمتری به آن‌ها می‌دهد. لینک‌های داخل متن ارزش بیشتری دارند.
چطور صفحه‌های یتیم سایت را پیدا کنم؟
فهرست آدرس‌های نقشه سایت را با فهرست صفحه‌هایی که در خزش سایت پیدا می‌شوند مقایسه کنید. صفحه‌ای که در نقشه هست ولی در خزش نیست، یتیم است. روش کامل را در صفحه یتیم چیست؟ نوشته‌ام.
ارسال دیدگاه