هر وقت آدرس یک صفحه عوض می‌شود، بازدیدکننده‌ها، بک‌لینک‌ها و نتایج گوگل هنوز آدرس قدیمی را دارند. ریدایرکت ۳۰۱ همه‌ی آن‌ها را بی‌دردسر به آدرس جدید می‌رساند.
انواع ریدایرکت
| کد | معنی | کاربرد |
|---|---|---|
| 301 | انتقال دائمی | تغییر آدرس، ادغام مقاله‌ها، انتقال دامنه |
| 308 | انتقال دائمی (حفظ متد درخواست) | مثل 301؛ بیشتر برای API و فرم‌ها |
| 302 | انتقال موقت | کمپین موقت، صفحه‌ی در حال تعمیر |
| 307 | انتقال موقت (حفظ متد درخواست) | مثل 302؛ در HTTPS اجباری (HSTS) هم دیده می‌شود |
گوگل گفته ریدایرکت‌های 3xx اعتبار (PageRank) را از دست نمی‌دهند. فرق اصلی این است که با 301 آدرس جدید در نتایج نمایش داده می‌شود و با 302 معمولاً آدرس قدیمی می‌ماند.
روش انجام
در وردپرس: افزونه‌هایی مثل Yoast Premium یا Redirection یک بخش مدیریت ریدایرکت دارند. Yoast Premium حتی وقتی نامک یک نوشته را عوض کنید، خودش ریدایرکت می‌سازد.
در فایل htaccess (سرورهای آپاچی و لایت‌اسپید):
Redirect 301 /old-page/ https://example.com/new-page/برای ساخت گروهی ریدایرکت‌ها آموزش ساخت کد ریدایرکت گروهی با اکسل و برای یکی کردن نسخه‌ی www و بدون www این آموزش را ببینید.
اشتباه‌های رایج
- ریدایرکت همه‌ی صفحه‌های حذف‌شده به صفحه‌ی اصلی: گوگل این‌ها را «Soft 404» حساب می‌کند و اعتباری منتقل نمی‌شود. هر آدرس باید به مرتبط‌ترین صفحه‌ی جدید برود؛ اگر صفحه‌ی مرتبطی نیست، 404 یا 410 صادقانه‌تر است.
- زنجیره‌ی ریدایرکت (A به B، B به C)؛ هم کند است و هم بودجه خزش را هدر می‌دهد. مستقیم A را به C ببرید.
- حلقه‌ی ریدایرکت که صفحه را برای همیشه باز نمی‌کند.
- حذف ریدایرکت‌ها بعد از چند هفته؛ گوگل توصیه می‌کند حداقل یک سال و ترجیحاً همیشه بمانند.
- به‌روز نکردن لینک‌های داخلی که هنوز به آدرس قدیمی اشاره می‌کنند.
- استفاده از 302 برای تغییرهای دائمی.
چطور بررسی کنیم؟
در مرورگر کلید F12 را بزنید و در تب Network آدرس قدیمی را باز کنید؛ کد وضعیت و مقصد دیده می‌شود. ابزارهای آنلاین «HTTP status checker» زنجیره‌ی کامل را نشان می‌دهند. در سرچ کنسول گزارش Pages بخش «Page with redirect» آدرس‌های ریدایرکت‌شده را فهرست می‌کند.