وضعیت rel=next و rel=prev
گوگل در سال ۲۰۱۹ اعلام کرد مدتهاست از این دو تگ استفاده نمیکند و هر صفحه از صفحهبندی را یک صفحهی مستقل میبیند. وجودشان ضرری ندارد و برخی موتورهای دیگر ممکن است استفاده کنند، اما اساس کار برای گوگل لینکهای معمولی بین صفحههاست.
اصول صفحهبندی درست
- هر صفحه آدرس یکتا داشته باشد؛ مثل
/blog/page/2/یا?page=2. - کنونیکال هر صفحه به خودش، نه به صفحهی اول. اگر صفحهی ۲ را به صفحهی ۱ کنونیکال کنید، گوگل ممکن است آیتمهای صفحهی ۲ به بعد را نبیند.
- لینکهای واقعی
<a href>بین صفحهها، نه فقط دکمهی جاوااسکریپتی. - noindex نکردن دائمی صفحههای ۲ به بعد؛ گوگل در طولانیمدت لینکهای داخل صفحههای noindex را هم کمتر دنبال میکند.
- عنوان کمی متفاوت مثل «وبلاگ – صفحه ۲» برای جلوگیری از عنوان تکراری.
اسکرول بینهایت و دکمهی «بیشتر»
Googlebot اسکرول نمیکند و روی دکمهها کلیک نمیکند. اگر فهرست با اسکرول یا دکمهی «بیشتر» بارگذاری میشود، پشت صحنه نسخهی صفحهبندیشده با آدرسهای مستقل و لینکهای قابل خزش داشته باشید و هنگام اسکرول، آدرس مرورگر را با History API بهروز کنید. جزئیات بیشتر در سئو جاوااسکریپت.
صفحهبندی و عمق
صفحهبندی طولانی، عمق خزش آیتمهای قدیمی را زیاد میکند. همزمان با صفحهبندی، از دستهبندیهای دقیقتر و لینک داخلی برای رساندن رباتها به مطالب قدیمی کمک بگیرید.
اشتباههای رایج
- کنونیکال همهی صفحهها به صفحهی اول.
- بستن آدرسهای صفحهبندی در robots.txt.
- آدرسهای صفحهبندی که با کد 200 محتوای خالی برمیگردانند (مثلاً صفحهی ۹۹ از ۱۰) و Soft 404 میسازند.