خانواده‌ی ریدایرکت‌های موقت
- 302 (Found): رایج‌ترین ریدایرکت موقت.
- 307 (Temporary Redirect): مثل 302، با این تفاوت که مرورگر روش درخواست (مثلاً POST) را حفظ می‌کند. گوگل آن را معادل 302 می‌داند.
- 303 (See Other): معمولاً بعد از ارسال فرم؛ گوگل آن را مثل 302 دنبال می‌کند.
نکته: وقتی سایتی HSTS دارد، مرورگر ریدایرکت http به https را داخلی با 307 نشان می‌دهد؛ این را با ریدایرکت سرور اشتباه نگیرید.
فرق عملی با ۳۰۱
گوگل ۳۰۱ را سیگنال قوی و ۳۰۲ را سیگنال ضعیف برای انتخاب آدرس مقصد به‌عنوان نسخه‌ی اصلی می‌داند. پس با ۳۰۲ معمولاً آدرس قدیمی در نتایج می‌ماند. اگر یک ۳۰۲ ماه‌ها باقی بماند، گوگل ممکن است آن را دائمی فرض کند؛ اما بهتر است تصمیم را به حدس گوگل نسپارید.
کاربردهای درست ۳۰۲
- صفحه‌ای که موقتاً در دست تعمیر است و کاربر را به صفحه‌ی دیگری می‌فرستید؛
- کمپین یا جشنواره‌ی موقت؛
- محصول موقتاً ناموجود که به محصول مشابه هدایت می‌شود؛
- هدایت بر اساس زبان یا وضعیت ورود کاربر (با احتیاط و بدون بستن راه Googlebot).
اشتباه‌های رایج
- استفاده از ۳۰۲ برای تغییر دائمی آدرس: رایج‌ترین اشتباه؛ بسیاری از افزونه‌ها و کدهای PHP (مثل تابع
wp_redirectوردپرس) به‌طور پیش‌فرض ۳۰۲ می‌فرستند، مگر اینکه کد ۳۰۱ صریحاً تعیین شود. - انتقال کل سایت به دامنه‌ی جدید با ۳۰۲.
- زنجیره‌ی ترکیبی ۳۰۲ و ۳۰۱ که هم کند است و هم سیگنال متناقض می‌دهد.
چطور بررسی کنیم؟
در زبانه‌ی Network مرورگر یا با دستور curl -I کد دقیق ریدایرکت را ببینید. در سرچ کنسول گزارش Pages بخش «Page with redirect» آدرس‌های ریدایرکت‌شده را نشان می‌دهد. همه‌ی کدهای وضعیت